Bo's dagelijkse ergernis

Crisiscare

Dus u heeft één keer in de week seks met uw partner?
En dan kijkt u wel elke dag op uw werk op internet naar porno, wanneer u de kans krijgt?

Ja, dan bent u seksverslaafd, dat kan niet missen. Gelukkig is de wachttijd voor behandeling slechts 9 werkdagen, dus als we nu even een datum prikken…..
Is het zo erg dokter?

We beginnen het nu pas in kaart te brengen en er zit een alarmerend groeiende lijn in; er zijn 300.000 mensen die er niet buiten kunnen en wij nemen aan dat er nog zo'n zelfde aantal zit aan te komen.

Het zou dus fijn zijn als u zich aanmeldt, dat helpt bij het starten van een onderzoek en het stimuleert de omzet van onze GGZ-kliniek. Die is namelijk puur particuler van opzet.

Vingertje stilhouden

Rotterdam.
Dag dokter.
Goedemorgen Bo, alles naar wens?
Ja dokter, het loopt, maar ik wil graag mijn INR gemeten hebben, mag ik van u een briefje voor de prikzusters van STAR in het pand hiernaast?
Natuurlijk, alstublieft. Het is nu maandagmorgen, dus kom donderdag maar voor de uitslag.
Dan stel ik het bij en komt u na 2 weken voor controle.
Dag dokter.

Alicante.
Dag dokter, ik wil graag mijn INR gemeten hebben.
Dat is goed, leg uw vinger maar op dit apparaatje, na de prik. prikjezelf
Ach kijk, 3.0. Even bijstellen volgens dit schema en over 2 weken komen laten controleren.
Dat is dan 15 euro graag (declarabel).
Dag dokter.


Begrijpt u een beetje waarom in Nederland zo'n trombosecontrole om 3 doktersconsulten en 1 prikzuster vraagt, plus laboratorium?

Je kunt ook bloed laten prikken bij je internist, zegt een vriend van me.
Dat duurt ook 3 dagen met hetzelfde resultaat, maar dan hoef je je niet met dat STAR bezig te houden.
Nee, maar het kost even veel inspanning. Mét de nodige administratie.

Waarom schaffen de huisartsen niet zo'n apparaatje aan, dan zou een boel werk schelen. En geld.

Gederfde levensvreugde & afnemend levensgenot

Oud-politicus Wouter Bos zei vandaag dat het nieuws dat over de schuldencrisis naar buiten komt slechts het topje van de ijsberg is. Achter de schermen speelt er volgens Bos nog veel meer.

Helaas was hij niet zo spraakzaam toen Balkenende-IV het akkoord met het Verdrag van Lissabon er doordrukte; is de uitspraak soms een voorschot op zijn horing bij het nieuwe parlementaire onderzoek? Of op het Europees Stabiliteitsmechanisme?

"Het noodfonds of de leencapaciteit of hoe je het dan ook organiseert, is nu te klein", aldus Bos.. "Dat vangnet is er nu niet."

Nee, daar komt zo meteen het ESM voor, met een plafond van 2000 miljard euro.

Dat die 2 biljoen (klinkt beter voor de markt) er niet is en niet te lenen valt zal nog blijken. Zoiets valt alleen op te lossen met een oorlog, hoe naar dat  ook klinkt.

Zegt u uw pensioenvoorziening maar gedag, áls u al de 70 haalt.

En uw eigen huis ook, in ruil daarvoor komt straks een zorgbeambte aan de deur met een knipkaart voor uw wekelijks verzorgde badbeurt.

Dat alles als 'verbeterd PGB'. Dat persoonlijke zit daarin dat u na zelf uw pensioen te hebben weggegeven, ook uw leven in handen van de overheid hebt gedaan.

Want u heeft volgens de president van de Nederlandse Bank geen besef van wat uw medicijnen kosten. Toevallig kennen we die wel, want elk jaar ontvangen we van de verzekeraar een overzicht van de gedeclareerde medicijnen.

Ze kijken wel uit om openbaar te maken wat er in rekening is gebracht door specialist en ziekenhuis.

Wij zouden eens kunnen uitrekenen hoeveel die ex-politici en partijprominenten die nu de leiding hebben in de zorg, er aan overhouden.

Ik begrijp nu waarom in Spanje in de supermercado's de prijzen al 10 jaar nog steeds naast de euro in peseta's worden vermeld. Vooruitziende jongens hier met hun gratis medicijnen en verzorging  voor 65-plussers.

Er is nog plaats en de medische stand van zaken staat er op een hoog en voordelig peil. Maar ja, dat komt ook omdat het ziekenfonds hier nog bestaat. Zonder winstoogmerk.

Met het groeien van mijn boosheid is de lengte van mijn alinea's gegroeid.  En er was nog veel meer wat mij deze week dwars zat. Daarover meer een volgende keer. Over herhalingen van TV series en zo.

Vleugeltjes en lichaamstaal.

Je hebt van die dagen dat je vleugeltjes niet lekker zitten en dat je dan bij je voordracht wat ruimte neemt in je tempo.
Dat je de ruimte nodig hebt om je gedachten te laten vloeien. Dan wil je niet gestoord worden in je mijmeringen, die de basis vormen voor je toekomstig wachtgeld.

Staatssecretaris Veldhuijzen had er ook last van, getuige het filmpje op mijn Posterousblog (zie rechtsboven bij profiel).
Commissievoorzitter Smeets zie je zeggen: 'Is ze nou helemaal belatafeld?' En dan de blik van Veldhuijzen.
Ze weet zich geen raad, trekt smoeltjes en kijkt na het gebeuren niet meer in de ogen van Smeets, maar spreekt zijdelings in de microfoon.

Alles wat er uit komt in de pers na een dag is "Ik had het niet moeten doen."
Dat klinkt hetzelfde als iemand die een hond een schop geeft omdat die in de weg loopt. Daar zeg je ook geen sorry tegen.

Veldhuiijzen heeft laten zien waar haar plafonnetje zit; het moet nodig eens gewit worden.

De weg kwijt

Bernard Welten, scheidend hoofdcommissaris van politie in Amsterdam vertrekt (waarom?) op zijn 56e verjaardag en behoudt zijn vaste salaris van 250.000 euro per jaar. En dat blijft volgens de Amsterdamse stadszender AT5 zo tot hij ander werk heeft gevonden.
Het schijnt dat men dit bij zijn aantreden 7 jaar geleden overeenkwam, net zoals het feit dat hij niet hoefde te verhuizen uit zijn villa in Warmond naar de hoofdstad.

Na ingediende vragen door de SP luidt het nu dat de doorbetaling van het loon stopt wanneer Welten een andere baan vindt. Dat kan zomaar tot zijn 65e duren met een commissariaat erbij. Dat is geen werk. *) Geplakt uit AT5.

Hij was voor geen kleintje vervaard maar ooit is Welten geïntimideerd op zijn werk. Door een vrouw met hele grote jetsers:
“Ik zat achter de computer. Ze stond zo dicht bovenop me, dat ik niet meer omhoog durfde te komen. Ik lag bijna plat op het toetsenbord. Ik durfde niks meer te zeggen en wachtte maar af tot ze weg ging.”

Het verhaal vertelt niet van wie die grote dingen waren; en dát had ik nu zo graag geweten.

't Is een vreemde zeker..

Naturalisatie is door de eeuwen heen, tot circa 1920, een uitzonderlijk verschijnsel geweest gezien het verhoudingsgewijs grote aantal buitenlanders dat in Nederland verbleven heeft.
Een vreemdeling kon in Nederland goed wonen en werken zolang hij in zijn eigen levensonderhoud kon voorzien en niemand tot last was.

Naturalisatie was duur en je had er niets aan, tenzij men in aanmerking wilde komen voor een (hoge) overheidsfunctie of, in een latere periode, ook voor kiesrecht.
Deze zaken waren destijds voor de doorsnee Nederlander evenmin weggelegd.

In naturalisatie geïnteresseerde personen waren meestal welgesteld en hoog opgeleid, een omstandigheid waar pas rond de Eerste Wereldoorlog definitief een einde aan kwam.
Kinderen van vreemdelingen kregen tot 1893 automatisch de Nederlandse nationaliteit bij geboorte op Nederlands grondgebied.

De meeste genealogische onderzoekers stuiten op een gegeven moment op een vreemdeling onder hun voorouders. De kans dat deze zich heeft laten naturaliseren is heel erg klein.

Mijn betovergrootvader trouwde een Amsterdamse en is nooit meer weggegaan.

Mijn moeders kant stamt uit poorters en zorgde voor de schertsende inslag. Op bruiloften en familiefeesten in een feestzaal was dat vaak merkbaar.

Tante Beppie deed altijd 'Leen met het derde been', oom Kees deed 'toe nou schat' gehurkt zittend bij een potje, mijn vader deed de 'schoorsteenveger'. Het waren gezongen acts, met een vaste tekst uit de overlevering
Verder was het stoelendans, een ballonnetje zittend opblazen, dansen met dat ballonnetje tegen elkaars buik (en niet laten vallen).
En meer van die ongein, geregisseerd door Gerrit en alles begeleid door de accordeon van oom Kees.

Verjaardagen werden gekenmerkt door in een kring in de huiskamer zitten, koffie met taartjes, advocaat, brandewijn met suiker en bessenjenever. Bier werd in mindere mate gedronken, waarom weet ik niet.
Voor twaalven de deur uit in verband met werk en de laatste tram.