donderdag 12 april 2012

Android


Mijn Nvsbl tabletje was even uit logeren bij de Carrefour voor reparatie en na gebluft te hebben dat er was gebeld kreeg ik hem na 6 weken weer terug met werkend aan/uit knopje.

En met verassingen: sommige appjes waren weg, foetsj. Eerst verdacht ik de reparateur die als proef foto's van de kerstvakantie met zijn vrouw in de fotogalerij had gezet (zeer nette, met wel 80 foto's van palmbomen op Gran Canaria), maar een bookreader was onvindbaar, evenals Angry Birds én mijn favoriete browser Dolphin HD.
De boeken stonden op mijn SD-kaartje en dat lag op mijn bureau. Safety first.

Internet en AndroidMarket heb ik bezocht en wat blijkt: de boel is hernoemd naar Play Google of zoiets. Als ik inlog (dat moet, niets blijft geheim) zegt de site dat mijn Android niet geschikt is voor de toepassing.
Google heeft de geschikte apparaten gespecificeerd en daar staat Nvsbl niet tussen.
De reden, lees ik op de ?-pagina kan zijn dat het merk niet is meegetransfereerd naar de nieuwe opzet. Leuk, simpatico.

Ik wilde Dolphin terug, want dat is een heel prettige browser, met vingertekens vegen om te schakelen, een G tekenen betekent Google, een liggende V tekenen betekent afhankelijk van de richting terug, omhoog etc.
En met het scherm naar rechts schuiven leg je de favorieten bloot.
Ik bedoel maar, niets mikken met een dikke vingertop op kleine icoontjes. Een aanrader.

Gelukkig lees ik wat Spaans, want Nvsbl bracht het eerste Androidtablet in Spanje, en op hun forum vond ik het alternatief Applanet. Die trekken zich er niets van aan of je een verouderde androidversie hebt, of een i-dingetje, zien is downlaoden zonder vragen of waarschuwingen. In het Engels. Hebbes.
En uiteraard ben ik blij dat ik weer verder kan grasduinen in mijn boekjes. Jef Geeraerts en Johan Fabricius (de jonge), net gedownload via iTorrent.

Dus Facebook heeft Instagram, Twitter heeft Posterous en Google is met zijn Play Market eigenaar geworden van Android Market. Dat wordt betalen straks, of veel reclame..

Ter overname zijn nog altijd Pinterest (duurt geen jaar), Picplz en Skylin.es .Let maar op.

A propos Facebook: ik had de screenshot nog liggen waarin L'origine du monde van Courbet als aanstootgevend werd beoordeeld.


Ik zou maar uitkijken met al die Instagrammetjes uploaden.

woensdag 11 april 2012

Ineens


Daar word je niet vrolijk van

In een blogje van 14 dagen geleden hierr schreef ik over de prijsaanpassingen van onze nationale chartermaatschappij Transmaffia.
Voor de ongelovigen, het kan dus echt,  want deze week verscheen de klapper van de maand: op en neer naar Nederland of andersom voor € 99
 .

Omboeken kan uiteraard tegen een kleine vergoeding, maar de hoogste prijs blijft van toepassing. Voordat u suggesties gaat doen.
In september ga ik nog een keer, want dan word ik waarschijnlijk opnieuw opa. Ik wacht wel tot het laatste moment.
Gelukkig schijnt hier de zon en wordt het vandaag 22º C.



vrijdag 6 april 2012

Wie zwijgt stemt toe

Vorige week was er een oud-politieman in een uitzending van Andere Tijden over de 2e Wereldoorlog.
Hij voelde zich betrokken omdat bij het ophalen van een Joods gezin hij het dochtertje van 10 hielp bij het onderbrengen van de kat, de salamander, de kikker, de goudvis en de parkiet.

Het meisje droogde haar tranen en zwaaide dankbaar naar hem toen ze met haar ouders in de overvalwagen werd afgevoerd. Zei hij. Je zag haar huppelen...
Afsluitend was zijn antwoord dat hij niet had meegewerkt, maar er zogezegd bij had gestaan en er naar had gekeken. Hij voerde alleen maar de wet uit, want de Koningin had haar ambtenaren vanuit Londen gewezen op hun plicht om hun werk te blijven doen en te gehoorzamen aan het gezag.

Ik moest er aan denken toen ik gisteravond Harer Majesteits Minister van Sociale Zaken zag bij P&W. Zum kotzen, zeggen ze bij de buren. Een doorduwmonoloog tegen wethouder Lodewijk Asscher uit Amsterdam, wat een debat had moeten zijn..
Gewoon doorlullen, door de woorden van de ander heen, dat hebben ze in Den Haag goed geleerd bij de mediatraining. Met een fatsoensmondje de engste dingen zeggen

Volgens Kamp valt een stage voor een scholier onder 'arbeid verrichten' en dat is verboden voor mensen zonder verblijfsvergunning. De Raad van State oordeelde eergisteren nog dat een stagiair die drie weken stage had gelopen waarvoor hij geen financiële vergoeding kreeg, geen arbeid had verricht. Het stagebedrijf was dus niet strafbaar.

Ik noteerde:
'Je kunt ze dat niet toestaan, dan gaan ze niet weg, Het blijven sowieso (tuit het Twentse mondje) tweederangs burgers. En stage is geen leren maar arbeid.'
'De wet is de wet, die moet uitgevoerd worden volgens de letter, ook als de Raad van State anders oordeelt. Dat is tenslotte maar een bestuursrechter. De rechter kan alleen oordelen over wat hem voorgelegd wordt, maar wij zijn de uitvoerders van de wetten en die gaan we niet interpreteren. Je bent illegaal, je moet weg.'

'Stel je voor dat iedereen de rechter inroept als men het niet eens is met de regering. Dan wordt het een zooitje.'

Dat ziet Henk goed, weerstand is de uiting van morrend volk in onvrede met wetten en haar uitvoerders.

'Wat die illegale kinderen moeten doen is hun ouders ophalen en met ze weggaan uit Nederland'. Hier valt het masker. 'Mijn Sociale opsporingsdiensten worden anders op hun spoor gezet. Je bent illegaal en je moet weg.'

Ja daar hebben wij Nederlanders wel ervaring mee, opsporen en wegsturen.

Wilders is er niets bij, Kamp zit of bij de verkeerde club of hij solliciteert naar de job van collega Leers, als die straks verdwijnt. Immi- en emigratie past beter bij deze Fiod-ambtenaar.

Het menselijke in deze trekpop is vergeten bij de montage. Het zal je gebeuren dat hij in staat zou worden gebracht om andere wetten uit te voeren of daar zich volgens de letter aan zou houden. Iets met Befehl ist Befehl, en Henk voert het uit.

Als ik vroeger in een gesprek de aandacht van de toehoorder verloor, zei ik in dezelfde toon: "de Chinezen zijn ons land binnengevallen en je moet morgen je onderbroek inleveren, wist je dat?'
Het antwoord was vaak: 'Jaja, maar laat me even mijn zin afmaken'.

Heb ik me weer boos gemaakt om die engnek. De derde keer al. Je zou er het Socialistisch Strijdlied van gaan spelen op deze Goede Vrijdag. Er worden handen gewassen vandaag. In onschuld.






donderdag 5 april 2012

Seider

‘Volgend jaar in Jeruzalem’, klinkt het komende Pesach aan het eind van de avond aan alle Seidertafels. Morgen is de eerste seideravond van dit jaar.



Ik kwam er op omdat ik een tijd geleden een stuk had gelezen over het Joods monument op internet. Daar kun je een adres intikken en zien welk Joods gezin er in de oorlog woonde. En daar vandaan vertrok naar Westerbork en uiteindelijk naar de vernietiging.
Zoals het gezin van Mozes en Sara Vogel.

Ik tikte mijn geboortestraat in en vond op een paar passen van mijn ouderlijk huis het adres Lange Leidsedwarsstraat 37 III , waar het gezin van Mozes Vogel woonde. monument

Zij hadden tot in de oorlog een bloemenstal op het Leidseplein, bij de tramhalte van de Stadsschouwbrg.
In de nazomer van 1942 eindigde hun leven in Auschwitz. Het zijn degenen waarvan je op de juiste dag de naam schrijft, zodat ze verder leven. Dat kan met Pesach, dat kan op 4 mei. Het kan altijd, als het maar niet vergeten wordt.


Op de website van de stichting Urk in oorlogstijd Urk staat een verhaal over de Stolpersteine, breed bekend in Duitsland en helaas een stuk minder in Nederland.
Lees en leer.

En lees over de geschiedenis van de joodse familie Kropveld die op Urk woonde.
Het boek over hen (in pdf-vorm) van ds. J. van Slooten vindt u onderaan de bladzijde van de bovenstaande Urk-link, rechtstreeks linken werkte niet..

Ik wens u een goede Paasweek.


Roze water

Het zijn de dagen van Judas en Quisling, spin en web. De Paasweek.

Daar hadden we iemand die last had van een nieuw aangeschoven fractielid. Slecht voor de imaazje.
Hoe kom je daar van af? Door een reporter van een bevriende omroep een interview a la Rutger te laten doen.
De nieuweling is mediatrained en weet hoe de plopkap van PowNews er uit ziet. Ook die van de bevriende omroep kent hij, en dus mag hij er op vertrouwen dat domme uitspraken geknipt zullen worden. Rood is niet roze.



Niet dus. Lulletje radioman ('dat is het enige dat ik kan') lacht zich rot en roept samen met de reporter later dat het helemaal niet de bedoeling was om schade te berokkenen. Als ze dat geweten hadden, het was slechts onschuldige spielerei. Ja hoor.
Van je vrienden van de omroep moet je het hebben..Gieltje

Bezorgd

Bij het nieuws van gisteren (uit de kattenbak): "na een kort geding over het scheiden der wegen weet je zeker dat je naam op straat ligt."


Proloog en introductie van een eenakter. Plaats van handeling een modern ingerichte kantoorreceptie.
Belichting goud, 3 gele pipo's, 1 spot oranje op achtergrond gericht (foto oprichters).
Opkomst via 2e zijdeur rechts.

'Goedemorgen receptioniste, ik ben van de buren hiernaast. Ik heb een klacht. Mag ik de directrice spreken?'
"Wat is uw klacht?"
'Nou, ik zie vanaf mijn werkplek dat er iemand op uw kantoor met zijn potloodje speelt terwijl hij blote plaatjes kijkt op zijn laptopje.'
"Ach jee, heeft u dat echt gezien?"
'Jazeker, ik zie dat staand op mijn bureaudraaistoel, ondersteund door een collega.
Als ik mij dan aan de rand van het bovenschuifraam optrek en mijn hoofd naar buiten steek, mijn nek net niet verdraaiend, dan zie ik het gebeuren.'
"En dat was vanmorgen?"
'Nee, het gebeurt al veel langer; waar je al niet mee geconfronteerd wordt heden ten dage,  Sodom en Gomorra lijkt het wel.'
"Ik zal het aan de directrice doorgeven, die weet er wel raad mee."
 >Doek en brandscherm<

Never put your pen in the company's ink. (van den Boogaard)