zondag 6 november 2011

Gederfde levensvreugde & afnemend levensgenot


Oud-politicus Wouter Bos zei vandaag dat het nieuws dat over de schuldencrisis naar buiten komt slechts het topje van de ijsberg is. Achter de schermen speelt er volgens Bos nog veel meer.

Helaas was hij niet zo spraakzaam toen Balkenende-IV het akkoord met het Verdrag van Lissabon er doordrukte; is de uitspraak soms een voorschot op zijn horing bij het nieuwe parlementaire onderzoek? Of op het Europees Stabiliteitsmechanisme?

"Het noodfonds of de leencapaciteit of hoe je het dan ook organiseert, is nu te klein", aldus Bos.. "Dat vangnet is er nu niet."
Nee, daar komt zo meteen het ESM voor, met een plafond van 2000 miljard euro.
Dat die 2 biljoen (klinkt beter voor de markt) er niet is en niet te lenen valt zal nog blijken. Zoiets valt alleen op te lossen met een oorlog, hoe naar dat  ook klinkt.

Zegt u uw pensioenvoorziening maar gedag, áls u al de 70 haalt.
En uw eigen huis ook, in ruil daarvoor komt straks een zorgbeambte aan de deur met een knipkaart voor uw wekelijks verzorgde badbeurt.
Dat alles als 'verbeterd PGB'. Dat persoonlijke zit daarin dat u na zelf uw pensioen te hebben weggegeven, ook uw leven in handen van de overheid hebt gedaan.

Want u heeft volgens de president van de Nederlandse Bank geen besef van wat uw medicijnen kosten. Toevallig kennen we die wel, want elk jaar ontvangen we van de verzekeraar een overzicht van de gedeclareerde medicijnen.
Ze kijken wel uit om openbaar te maken wat er in rekening is gebracht door specialist en ziekenhuis.
Wij zouden eens kunnen uitrekenen hoeveel die ex-politici en partijprominenten die nu de leiding hebben in de zorg, er aan overhouden.

Ik begrijp nu waarom in Spanje in de supermercado's de prijzen al 10 jaar nog steeds naast de euro in peseta's worden vermeld. Vooruitziende jongens hier met hun gratis medicijnen en verzorging  voor 65-plussers.
Er is nog plaats en de medische stand van zaken staat er op een hoog en voordelig peil. Maar ja, dat komt ook omdat het ziekenfonds hier nog bestaat. Zonder winstoogmerk.

Met het groeien van mijn boosheid is de lengte van mijn alinea's gegroeid.  En er was nog veel meer wat mij deze week dwars zat. Daarover meer een volgende keer. Over herhalingen van TV series en zo.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen